طرح‌ها

نمایش پروژه / نانوآنتی‌بیوتیک آمپی سیلین

با استفاده از نانوذرات جامد ليپيدي به همراه آنتيبيوتيك آمپيسيلين بارگیری شده در آن، فرم جديدي از آنتيبيوتيك ساخته شد كه نسبت به فرم آزاد آنتيبيوتيك برتریهایی در عملکرد نظیر اندازه کوچک، نفوذ بهتر به باکتری و... دارد.
برگشت

داروی آمپیسیلین درون نانوذرات جامد لیپیدی با روش هموژنیزاسیون تحت فشار بالا بارگیری شد تا بدین ترتیب دارو درون پوششی از جنس لیپید و در اندازه نانومتر قرار داده شود، هدف کنترل رهایش دارو و بالا بردن سطح عملکرد آنتیبیوتیک مذکور در برابر باکتریهای مقاوم و درنتیجه افزایش تحمل بیمار و کاهش گسترش عفونت بیمار می‌باشد. همچنین نانوذرات حاوی داروی آمپیسیلین، از جهت میزان انباشته شدن دارو درون نانوذرات جامد لیپیدی، میزان رهایش دارو از نانوذرات، مرفولوژی و میزان رشد یا عدم رشد باکتری‌ها در حضور این نانوذرات (اثرات آنتی‌باکتریال ذرات حاوی آمپیسیلین) مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت اندازه‌گیری MIC یا کمترین غلظت مهاری آنتیبیوتیک دربرابر رشد باکتریها از روش  The conventional broth micro dilution tube استفاده شد.

باکتری‌های مورد استفاده در این تکنیک عبارتنداز: سودوموناس آئروژینوزا (نماینده باکتریهای گرم منفی)، استافیلوکوکوس اورئوس (نماینده باکتری‌های گرم مثبت)، ای کلای (نماینده انترو باکترها). جهت تعیین MBC یا حداقل غلظت کشنده باکتری نیز از باکتری‌های فوق‌الذکر و روش هاله عدم رشد استفاده شد. نانوذرات حاوی آمپیسیلین به‌وجودآمده با تکنیک هموژنیزاسیون در فشار بالا اندازه‌ای برابر با ۱۵۰ نانومتر دارند و درصد بارگیری دارو توسط نانوذرات ۳±۷۷% میباشد. همه ذرات ایجاد شده شکلی کروی داشته و میزان ۹۵% از داروی موجود درون ذرات پس از ۲۴ ساعت در شرایط محیطی یکسان از درون نانوذرات آزاد شده، در نتیجه آمپیسیلین موجود درون نانوذرات جامد لیپیدی نسبت به آمپیسیلین آزاد، زمان اثر بالاتری در بدن داشته زیرا به صورت کنترل‌شده از پوشش خود آزاد می‌شود و این خود باعث دوام اثرات آنتیبیوتیکی دارو شده و دفعات مصرف دارو نیز کاهش می‌یابد.

میزان MIC و MBC در ذرات جامد لیپیدی حاوی آمپیسیلین در مقایسه با آمپیسیلین فرم آزاد در مقابله با باکتری‌های سودوموناس آئروژینوزا، استافیلوکوکوس اورئوس و ای کلای کاهش بسیاری را نشان می‌دهد که در نتیجه آن می‌توان با دوز کمتر دارو و نیز تجویز با فواصل بیشتر عملا نتیجه درمانی مناسب را ملاحظه نمود و این مسأله موجب کاهش هزینه‌های درمان در طولانی مدت، افزایش تحمل بیمار و کاهش خطر ایجاد مقاومت‌های آنتیبیوتیکی می‌گردد. جهت حصول اطمینان از پایداری ذرات طراحی شده، فریز درای نمودن با استفاده از مانیتول به‌عنوان محافظ سرمایی نیز در دستور کار قرار گرفت و در این پروسه افزایش معنی‌دار در اندازه ذرات رخ نداد. 

 

  • کاهش دوز مصرف آنتی‌بیوتیک
  • افزایش فواصل مصرف 
  • افزایش اثر بخشی آنتی‌باکتریال
  • تسریع چشمگیر کنترل عفونت 
  • افزایش پذیرش بیمار
  • کاهش هزینه درمان

 

  • استفاده موضعی به صورت پماد یا محلول در درمان سوختگی‌ها
  • استفاده موضعی به صورت پماد یا محلول در درمان عفونت زخم بستر 
  • استفاده موضعی به صورت پماد یا محلول دردرمان عفونت‌های ناشی از زخم و یا بخیه 
  • قابلیت استفاده از روش ساخت این نانودارو در ساخت دیگر نانوذرات حامل