آخرین مقالات

نانوپاتولوژی: انقلابی جدید در پزشکی

نانوپاتولوژی: انقلابی جدید در پزشکی

دکتر آنتونیتا گاتی دارای سابقه‌ای بین‌رشته‌ای از فیزیک، شیمی، زیست‌شناسی، فیزیولوژی، پاتولوژی (آسیب‌شناسی) و پاتولوژی قانونی است. دکتر گاتی بیش از 40 سال تجربه تحقیق در زمینه مواد زیستی و همچنین سازگاری زیستی در سطح ملی و بین‌المللی را در کارنامه خود دارد.

در سال 2002، دکتر گاتی به‌عنوان هماهنگ‌کننده پروژه اروپایی موسوم به "نانوپاتولوژی" منصوب شد که در خلال آن یک ابزار تشخیصی جدید ایجاد شد. نتایج حاصل از این پروژه در کتاب‌های نانو‌پاتولوژی وی، منتشر شده در انتشارات پان استنفورد (2008) و مطالعات موردی در مورد نانو‌سم‌شناسی و سم‌شناسی ذرات در السویر (2015) شرح داده شده است.

 

دکتر گاتی نویسنده 240 مقاله در مجلات مروری است. وی آزمایشگاه مواد زیستی را در دانشگاه مودنا ایجاد کرد. در حال حاضر، او یک مقام اروپایی فعال در زمینه نانو‌پاتولوژی (پاتولوژی‌های انسانی و حیوانی به‌واسطه رهایش میکرو ‌و نانوذرات)، نانو‌سم‌شناسی، نانو‌سموم‌زیستی، آلودگی محیط‌زیست و آلودگی‌های ناشی از جنگ و بیماری‌های مرتبط با آن است.

1- علم نانوپاتولوژی چیست؟

نانوپاتولوژی واژه‌ای است که من در سال 2001 آن را ابداع کردم و در ‌واقع، عنوان یک پروژه تحقیقاتی در اروپا بود که من آن را طراحی و هماهنگ کرده بودم. در ‌آن زمان، نانوپاتولوژی واژه‌ای بدون مفهوم واقعی بود که برای تعریف بیماری‌هایی که توسط ذرات زیر‌میکرونی و نانو‌ذرات ایجاد شده بود، تعریف شد.

 

بعدها مشخص شد که این ذرات قادر به ورود به بافت‌ها و ایجاد واکنش‌های زیستی بودند. اکنون، این ذرات کوچک و مهاجم را «گلوله‌های نامرئی» می‌نامیم. موانع فیزیولوژیکی درون ما قادر به جلوگیری از ورود این مهاجم‌ها به درون ارگانیسم نیستند و نمی‌توانند آنها را متوقف کنند، بنابراین آنها می‌توانند با مولکول‌های خون، ماتریس خارج سلولی و سلول‌هایی با محتوای پیچیده‌ای از اطلاعات ضروری زندگی، برهم‌کنش داشته باشند.

 

 

این پدیده «برهم‌کنش نانو‌-‌بیو» نامیده می‌شود. در حوزه مهندسی فناوری نانو، اصطلاح نانو دارای یک تعریف خاص است: زمانی یک ذره در مقیاس نانو است که اندازه آن از 100 نانومتر بزرگ‌تر نباشد. با ‌این حال، بدن انسان این تعریف بوروکراتیک را به رسمیت نمی‌شناسد. در چشم‌انداز زیستی، نانو هر جسم خارجی است که می‌تواند با اجزای بدن در اندازه مشابه برهم‌کنش داشته باشد و همان‌طور که گفته شد، منشأ اثر برهم‌کنش نانو-بیو باشد که می‌تواند به اثرات جانبی مضر یا اثراتی که با فیزیولوژی سازگار نیستند، منجر شود. بنابراین، اندازه آنها قطعاً می‌تواند بزرگتر از حد مجاز 100 نانومتر باشد و یا حتی نزدیک به میکرون یا کمی بزرگ‌تر از آن باشد.

آگاهی از اثرات این ذرات، به ما امکان می‌دهد که منشأ بیماری‌های قدیمی و جدید را درک کنیم تا بتوانیم تشخیص صحیح دهیم و رویکرد درمان مناسب‌تری را انتخاب کنیم. به‌عنوان مثال، استفاده نادرست از داروهایی نظیر آنتی‌بیوتیک‌ها و آنتی‌باکتری‌ها می‌تواند کاهش یابد و برای نزدیک‌تر شدن به هدف سلامتی، مزایای درمان هدفمند بدون عوارض جانبی مضر مورد توجه قرار گیرد.

 

2- آیا میتوانید در مورد تاریخچه نانوپاتولوژی تو